Bitişe dair bir yazıdır bu, birinin gitmesiyle başlayan. Her neyse bu giden adam öyle bir adam ki aklımdakileri benden önce somutlaştırmakta üstüne yok, diyebilirsiniz bu ne yapsa arkasında bu da yapıyor deyin tabi kim tutar. İnsanları değiştiren, kafamı bulandıran bu ağlardan kurtulmak niyetindeyim ben de, artık daha içe dönük daha dingin kafayla yaşamak dileğim, dramatize edilen sonlardan haz almasam da öyle işte, bana ulaşmak isteyenler zaten ulaşırlar ki ulaşacaklardır, mezuniyet balosunun kraliçesini o değil ben öldürdüm bu arada bunu da söyleme geldi içimden, giden adamın arkasından birkaç satır yazmak isterdim belki olmuyor, ben de gidiyorum…

Burası böyle kalacak bir süre ayda bir gelir belki yazılar, belki hiç gelmezler kim bilir…

Sağlıcakla kalın, oyun devam ediyor zarları atın.

http://troublegun.blogdrive.com               

bir süreliğine burdan devam etme kararı vermiş bulunmaktayım, içime doğuyor belki bir gün burdan yeniden...

ben bir bıçak,
bir yüzü eskiyen,
bir yüzü gittikçe,
keskinleşen.

senin vücudun,
bir et yığını gibi,
önümde.

her darbemde,
kanıyorsun,

her darbemde,
eziliyorsun.

yıllar geçince,
ben de geçiyorum,
içinden.

kese kese,
yara yara,
ilerliyorum,
kalbinden,
biliyorsun,
bilmiyorsun,
hep böyle yapıyorsun.

körüm çoğu zaman,
acıtmıyorum tenini,

ama keskinim,
yakıyorum kalbini.

bir yalan dolan makinesi,
bu dünya müessesi.

anlamak istersen,
maskeni takmalısın sen.

sakin bir geçmişim var,

sen hala,
dolaşıyorsun,
dapdar koridorlarda.

saklanmış sonsuzluğun,
kapıların ardına.

görsende ışığı,
bilirim korkarsın.